Dört el piyano repertuvarı geniştir ama ders programlarında az yer bulur. Birinci neden pratiktir: iki öğrencinin aynı saatte bir araya gelmesi gerekir.
İkinci neden ise algıdır. Dört el müziği çoğu zaman ciddi repertuvar değil, ev eğlencesi sayılır.
Oysa yazının önemli bir bölümü doğrudan bu tür için bestelenmiştir; düzenleme değildir.
Öğretim açısından kazanımı büyüktür. Kursiyer, kendi payını çalarken diğerini dinlemek zorunda kalır.
Bu, tek başına çalışırken kazanılamayan bir beceridir: kendi sesini bir bütünün içinde ölçmek.
İkinci kazanım tempodur. Karşılıklı uyum, metronomdan daha güçlü bir tempo disiplini kurar.
Üçüncü kazanım pedaldır; pedalı yalnız bir kişi kullanır ve karar ortaklaşa alınır. Bu nedenle dört el çalışması, oda müziğine geçişin en erişilebilir yoludur.
Prova düzeni de kararlaştırılır: hangi partinin sayfa çevireceği, girişleri kimin vereceği ve pedalın hangi bölümlerde kimin kararına bırakılacağı önceden belirlenir. Bu üç konu konuşulmadığında provaların büyük bölümü teknik ayrıntılarla geçer ve müzikal çalışmaya sıra gelmez.
Derslerimizde uygun düzeydeki kursiyerler dönem içinde dört el çalışmasına yönlendirilir.