Piyanodan önceki klavye çalgıları için yazılmış repertuvar, piyanoda çalındığında bir dizi karar doğurur.
Birinci karar dinamiktir. Kaynak çalgıda kademeli ses değişimi yoktur; piyanoda vardır. Kullanılacak mı?
Yaygın yaklaşım ölçülü kullanımdır: dinamik, cümle yapısını göstermek için kullanılır, dramatik etki için değil.
İkinci karar pedaldır. Kaynak çalgıda pedal yoktur; piyanoda tamamen kaldırmak da metni yoksullaştırır.
Denge şudur: pedal bağlamak için değil, tınıyı yumuşatmak için kısa kullanılır.
Üçüncü karar süslemelerdir. Süslemenin nereden başlayacağı ve kaç nota içereceği baskıya ve döneme göre değişir.
Dördüncü karar tempodur; dans kökenli bölümlerde ölçü, dansın kendi hızıyla sınırlıdır. Bu dört karar öğrenciye açıkça anlatıldığında repertuvar, kurallar yığını olmaktan çıkıp bir tercih alanına dönüşür.
Süsleme kararları verilirken baskı bilgisi kadar tempo da belirleyicidir. Hızlı bir bölümde uzun bir süsleme, cümlenin akışını kesintiye uğratır ve yazılı olsa bile kısaltılabilir.
Bu kararlar notaya yazılır; süsleme çözümü her tekrarda değiştiğinde ezber kurulmaz ve dinletide tereddüt doğar. Derslerimizde erken repertuvar çalışılırken bu dört karar ayrı ayrı ele alınır.