Çalışma süresinin nasıl dağıtıldığı, toplam süreden daha belirleyicidir. Öğrenme araştırmalarının ortak bulgusu şudur: aynı toplam süre, aralıklara bölündüğünde daha kalıcı sonuç verir.
Nedeni hatırlama çabasıdır. Aralar arasında bilgi kısmen zayıflar ve her yeni oturumda yeniden kurulur.
Bu yeniden kurma işlemi, hafızayı tekrarın kendisinden daha çok güçlendirir. Uygulamada bunun karşılığı nettir: haftada bir uzun oturum yerine, her gün kısa oturum. İkinci uygulama, aynı gün içinde de aralık kullanmaktır; kırk dakikalık çalışma iki bölüme ayrılabilir. Üçüncü uygulama, sınav ya da dinleti öncesindeki son haftalarda tekrar aralıklarını genişletmektir.
Bu, eserin uzun aralıklardan sonra da hatırlanabildiğini sınar. Son güne yığılan çalışma bu sınavı hiç yapmaz ve sahnede beklenmedik sonuç verir.
Aralıkları planlamanın en pratik yolu takvimdir: yeni öğrenilen bir bölüm ertesi gün, üç gün sonra ve bir hafta sonra yeniden çalışılır. Bu üç tekrar, aynı bölümü aynı hafta içinde beş kez çalışmaktan daha kalıcı sonuç verir ve toplam süreyi de kısaltır.
Derslerimizde çalışma planı günlük kısa oturumlar biçiminde kurulur.