Aynı piyanistin canlı ve stüdyo kayıtları karşılaştırıldığında belirgin farklar görülür. Stüdyo kaydında teknik netlik yüksektir; her nota yerindedir ve denge titizlikle kurulmuştur. Canlı kayıtta ise tempo daha esnek, dinamik aralık daha geniştir; dinleyicinin varlığı icrayı değiştirir.
Bu fark bir üstünlük sıralaması değildir. İki kayıt farklı sorulara cevap verir.
Teknik bir ayrıntıyı anlamak için stüdyo kaydı daha kullanışlıdır; her şey duyulur. Bir eserin nasıl anlatıldığını anlamak için canlı kayıt daha bilgilendiricidir; riskler ve tercihler oradadır. Bu nedenle çalışılan eser için ikisinden birer örnek dinlemek yararlıdır. Dinleme sırasında not tutulur: hangi kararlar iki kayıtta da aynı, hangileri değişmiş?
Değişenler icracının yorum alanını, aynı kalanlar eserin kendi yapısını gösterir.
Notlar tutulurken iki kayıt için aynı başlıklar kullanılır: tempo, dinamik, pedal ve cümle sınırları. Aynı başlıklar altında yazıldığında karşılaştırma bakılınca yapılabilir hâle gelir ve hangi kararların icracıya, hangilerinin esere ait olduğu görünür. Aynı yöntem kursiyerin kendi kayıtları için de kullanılır; dinletide alınan kayıt ile çalışma odasında alınan kayıt arka arkaya dinlendiğinde, baskının icrayı nasıl değiştirdiği somut biçimde görülür.
Derslerimizde dinleme listeleri stüdyo ve canlı kayıtları birlikte içerir.