Uzun süren bir piyano eğitiminde eğitmen değişikliği olağan bir durumdur. En sık yaşanan güçlük, yeni eğitmenin aynı sorun için farklı bir çözüm önermesidir.
Bu çoğu zaman bir çelişki değildir. İki çözüm de geçerli olabilir; farklı olan hangi durumda kullanıldıklarıdır.
Doğru yaklaşım karşılaştırmadır: kursiyer iki çözümü de dener ve sesini karşılaştırır. Karar ölçütü tektir; hangisi daha iyi ses üretiyor ve daha az zorlanma yaratıyor?
İkinci güçlük repertuvardır. Yeni eğitmen çoğu zaman farklı bir liste izler; yarım kalan eserler sorun olur.
Burada yaygın çözüm, çalışılmakta olan eseri bitirmek ve yeni listeye ondan sonra geçmektir.
Üçüncü güçlük ise geçiş süresidir; ilk birkaç ders tanışma dersidir ve ilerleme yavaşlar. Bu beklenen bir durumdur.
Geçiş döneminde kursiyerin önceki çalışma alışkanlıkları da konuşulur: günlük süre, kullanılan metot, teknik çalışma biçimi ve ezber yöntemi. Bu bilgi olmadan verilen yeni öneriler mevcut düzenle çakışır ve kursiyer iki farklı sistemi aynı anda uygulamaya çalışır. Derslerimizde başka bir eğitmenden gelen kursiyerlerde ilk dersler mevcut alışkanlıkların değerlendirilmesine ayrılır.