Müzik eğitiminde iki aktarım biçimi yan yana yürür. Birincisi yazılı metottur, ikincisi birebir gözetimdir.
Yazılı metodun üstünlüğü ölçeklenebilirliktir. Aynı bilgi çok sayıda kişiye aynı biçimde ulaşır.
Sınırı ise geri bildirimdir. Kitap, kursiyerin yaptığı hareketi göremez.
Birebir aktarımın üstünlüğü tam da budur. Eğitmen sorunu görür, sesi duyar ve anında müdahale eder.
Sınırı ise kişiye bağımlılıktır; aktarılan bilgi eğitmenin kendi alışkanlıklarını da taşır.
Bu iki biçimin dengesi zaman içinde değişti. Kayıt teknolojisi üçüncü bir yol açtı: kursiyer artık kendi çalışını dinleyebiliyor.
Kendi kaydını dinlemek, birebir gözetimin bir kısmını kursiyerin kendisine devreder. Bu nedenle bugün üç kaynak birlikte kullanılır: yazılı metot, eğitmen gözetimi ve kendi kaydı.
Kayıt dinlerken tek bir başlık seçmek belirleyicidir. Bir hafta yalnız tempo, ertesi hafta yalnız ses eşitliği dinlenir; her şeye birden bakmak hiçbirini görmemekle sonuçlanır.
Dinleme sonunda tek bir cümlelik not yazılır ve bir sonraki çalışmanın hedefi bu nottan çıkarılır. Derslerimizde kursiyerin kendi kaydını dinlemesi, haftalık çalışmanın sabit bir parçasıdır.