İngiliz piyano repertuvarı, Avrupa'nın diğer merkezlerine göre daha az bilinir. Bunun nedeni eser yokluğu değildir.
Birinci neden dolaşımdır. Eserler büyük yayınevlerinin ana kataloglarına geç girdi ve konser programlarına az sayıda örnekle taşındı.
İkinci neden konumdur. On dokuzuncu yüzyılda Londra, besteci merkezi olmaktan çok icracı merkeziydi; program yapımı yabancı repertuvar üzerine kuruluydu.
Üçüncü neden ise dilin kendisidir. Yirminci yüzyıl İngiliz piyano yazısı, Fransız ve Alman kutuplarının arasında kalan bir ara ton kullanır ve kolay etiketlenmez.
Bu üç neden bir araya geldiğinde repertuvar görünmez kalır. Oysa öğrenci açısından değeri vardır: orta zorlukta, iyi yazılmış ve fazla çalınmamış eserler, sınav ve dinleti programlarında ayırt edici olur. Bu nedenle repertuvar seçiminde ana hattın dışına çıkmak yalnızca merak değil, program stratejisidir. Az bilinen bir eseri iyi çalmak, çok bilinen bir eseri ortalama çalmaktan daha çok karşılık bulur.
Ana hat dışı repertuvar seçerken izlenen yol şudur: önce kayıt dinlenir, sonra nota bulunur, en son zorluk düzeyi değerlendirilir. Ters sıra çoğu zaman ilgi çekici eserlerin elenmesine yol açar.
Seçilen eser hakkında kısa bir not tutmak da yararlıdır; besteci, tarih ve eserin hangi vesileyle yazıldığı bilgisi, dinletide kısa bir tanıtım için yeterli olur. Derslerimizde dinleti programları hazırlanırken ana hat dışı repertuvar bilinçli olarak değerlendirilir.