İspanyol piyano repertuvarının en belirgin özelliği, başka bir çalgıyı taklit etmesidir. Yazıda sık görülen kırık akorlar, hızlı tekrarlar ve keskin vurgular doğrudan gitar tekniğinden gelir.
Birinci güçlük tınıdır. Piyanist, tuşa alışıldık biçimde bastığında ses yuvarlak çıkar; oysa istenen kuru ve keskin bir tınıdır.
Çözüm parmağın tuşa değme biçimindedir: temas kısalır, ağırlık azalır.
İkinci güçlük ritimdir. Dans kökenli ölçülerde vurgu beklenen yerde değildir; metronomla çalışmak burada yeterli olmaz.
Üçüncü güçlük pedaldır. Fazla pedal, gitardan gelen netliği yok eder.
Dördüncü unsur ise dinlemedir. Repertuvarı çalışan kursiyerin gitar icralarını dinlemesi, piyano kayıtlarını dinlemesinden daha öğreticidir.
Bu yaklaşım genel bir ilkeye işaret eder: bir eserin kaynağı başka bir çalgıysa, o çalgı dinlenir. Keskin tınıyı elde etmek için tuşa yukarıdan değil, tuş yüzeyine yakın bir noktadan hareket edilir ve parmak sesin hemen ardından serbest bırakılır. Aynı pasaj bir de alışılmış dokunuşla çalınıp iki kayıt karşılaştırıldığında fark açıkça duyulur; bu karşılaştırma, tarifi anlatmaktan daha hızlı öğretir. Derslerimizde repertuvarın kaynağı neyse, dinleme listesi ona göre kurulur.