İtalyan müzik geleneğinin merkezinde opera vardır ve bu merkez piyano yazısını da belirlemiştir.
Birinci iz ezgidedir. Sağ elin çizgisi bir şarkıcının nefes alacağı yerlerde soluklanır.
İkinci iz eşliktedir. Sol el çoğu zaman orkestra dokusunu üstlenir; öne çıkmaz, taşır.
Üçüncü iz süslemelerdir. Bu süslemeler gösteriş değil, ezgiyi uzatan ve ona nefes veren araçlardır.
İcrada bunun karşılığı şudur: sağ el şarkı söyler, sol el eşlik eder ve dinamik olarak geride kalır.
Bu denge çoğu kursiyerde kendiliğinden kurulmaz. İki elin ses gücü yakın olduğunda ezgi eşliğin içinde kaybolur.
Çalışma yöntemi basittir: sağ el söylenerek, sol el ayrı çalışılır; sonra sol el bilinçli olarak azaltılarak birleştirilir. Bu alışkanlık yalnızca İtalyan repertuvarında değil, ezgi-eşlik dokusu taşıyan her eserde işe yarar.
Denge çalışmasının en hızlı denetimi kayıttır. Aynı bölüm kaydedilip yalnız sol el dinlendiğinde, eşliğin gerçekte ne kadar öne çıktığı ölçülebilir hâle gelir.
Çoğu kursiyer bu dinlemeden sonra sol eli kendiliğinden azaltır; sözle yapılan uyarı nadiren aynı sonucu verir. Derslerimizde ezgi ve eşlik dengesi ayrı bir teknik başlık olarak çalışılır.