Macar piyano geleneği çoğu zaman tek bir isimle anılır. Oysa yirminci yüzyıldaki asıl katkısı başka yöndedir.
Birinci katkı derlemedir. Bartók ve Kodály'nin köy köy yaptığı halk ezgisi derlemeleri, piyano repertuvarına yeni bir kaynak açtı.
İkinci katkı ritimdir. Derlenen ezgilerin düzensiz ölçüleri, piyano yazısına alışılmadık vurgular getirdi.
Üçüncü katkı pedagojidir. Bartók'un çocuklar için yazdığı kademeli albüm, teknik ve çağdaş dili aynı anda öğretir.
Bu albüm bugün de kullanılır. Kursiyer, basit bir parçayı çalarken hem beş parmak konumunu hem de alışılmadık bir ölçüyü öğrenir.
Dördüncü katkı Kodály yönteminin solfej tarafıdır; piyano dersine doğrudan girmese de kulak eğitiminde yaygın biçimde kullanılır. Geleneğin virtüöz kolu ise ayrı bir hattır ve ileri düzeyde ele alınır. Bu ayrımı bilmek, kursiyerin Macar repertuvarını yalnızca zorluk üzerinden değerlendirmesini engeller. Düzensiz ölçüler çalışılırken sayı yerine sözcük kullanmak işe yarar; ölçü, uzun ve kısa hecelerden oluşan kısa bir kalıpla söylenir ve ardından çalınır.
Bu yöntem küçük yaştaki kursiyerlerde de yetişkinlerde de aynı biçimde işler ve alışılmadık vurguların birkaç derste yerleşmesini sağlar. Derslerimizde çağdaş dil, Macar pedagoji albümleri üzerinden erken dönemde tanıtılır.