Bant kaydının yaygınlaşmasıyla birlikte kayıtlar birleştirilebilir hâle geldi ve stüdyo icrası değişti. Öncesinde kayıt, tek seferde ve baştan sona yapılıyordu; hata payı icranın parçasıydı. Birleştirme imkânı geldiğinde en iyi geçişler seçilip bir araya getirildi. Birinci sonuç teknik standardın yükselmesidir; yayımlanan kayıtlar neredeyse hatasızdır.
İkinci sonuç beklentidir. Dinleyici, canlı icradan da aynı kusursuzluğu bekler hâle geldi.
Üçüncü sonuç ise kursiyerdedir. Kayıtla kendi çalışını karşılaştıran kursiyer, gerçekçi olmayan bir ölçütle karşılaşır.
Bu ölçüt motivasyonu düşürebilir; bu nedenle karşılaştırmanın niteliği anlatılmalıdır. Doğru karşılaştırma kayıtla değil, kursiyerin bir önceki kaydıyla yapılır.
Kendi kayıtlarını karşılaştırırken sabit bir düzen kullanılır: aynı bölüm, aynı tempo hedefi ve aynı mikrofon konumu. Değişkenler sabitlendiğinde fark gerçekten icradan gelir.
Kayıtlar tarihiyle saklanır ve üç ayda bir arka arkaya dinlenir; bu dinleme, ilerlemeyi hissiyattan çıkarıp ölçüye bağlar. Bu karşılaştırma yılda birkaç kez daha geniş aralıkla da yapılır; bir yıl önceki kayıtla bugünkü kayıt arka arkaya dinlendiğinde, günlük çalışmada hiç fark edilmeyen değişim açıkça duyulur.
Derslerimizde ilerleme ölçümü, kursiyerin kendi önceki kayıtlarıyla karşılaştırılarak yapılır.