Piyano eğitiminde en sık verilen öğüt yavaş çalışmaktır. Uygulamada belirsiz kalır.
Ölçü şudur: her notanın sesi bittikten sonra bir sonrakine geçilecek kadar yavaş. Bu tempo çoğu kursiyerin sandığından belirgin biçimde yavaştır. Amaç hızı düşürmek değildir; hareketi bilinçli hâle getirmektir.
Yavaş çalışmanın işe yaraması için üç koşul vardır. Birincisi hareketin hızlı tempodakiyle aynı olmasıdır.
Parmak yavaşta farklı bir yol izliyorsa çalışma hızlıya aktarılmaz. İkinci koşul dinlemedir; her ses ayrı ayrı değerlendirilmelidir.
Üçüncü koşul ise süredir. Yavaş çalışma uzun sürerse dikkat düşer; kısa bölümlerle yapılır.
Hızlanma da ölçülüdür: küçük adımlarla artırılır ve bozulan tempoya geri dönülür.
Hızlanma sırasında bir ölçüt kullanılır: tempo artırıldığında hareket değişiyorsa geri dönülür. Parmakların yavaşta izlediği yol ile hızda izlediği yol farklıysa, yavaş çalışma o pasaja aktarılmıyor demektir ve artış küçültülür. Bu denetim haftada bir kez kayıtla da yapılır: aynı pasajın yavaş ve hızlı kaydı arka arkaya dinlendiğinde, iki tempo arasındaki hareket farkı kulakla da fark edilir hâle gelir.
Derslerimizde yavaş çalışma, hareket denetimi ölçütüyle birlikte öğretilir.